Dit logo van de Raad van Beheer mogen wij voeren omdat wij DNA hebben afgestaan van allebei onze Pinschers. Dit DNA is geregistreerd en kan worden gebruikt voor identificatie van onze puppies maar mag ook worden gebruikt voor onderzoek naar erfelijke ziekten in ons ras en andere rassen. Wij hebben gezondheid hoog in ons vaandel staan!!

Erfelijke ziekten

Wat zijn het?

Er wordt gesproken van erfelijk als het eigenschappen betreft die, via het DNA, van generatie op generatie kunnen worden overgegeven. Dit geldt natuurlijk voor allerlei goede eigenschappen zoals een bepaalde vacht of lichaamsbouw, maar helaas soms ook voor ongewenste zaken zoals ziekte.
Een dergelijke eigenschap is niet altijd direct zichtbaar bij de geboorte maar het kan ook pas in de loop van het leven tot herkenbare verschijnselen leiden.
Behalve het tijdstip waarop de ziekte kan worden bemerkt, kunnen ook de symptomen variëren in ernst en aard. Denk hierbij bijvoorbeeld aan heupdysplasie: dieren met eenzelfde aanleg kunnen door aanpassen van dieet en bewegingsregime een heel verschillend beeld ontwikkelen.
Diva is getest op heupdysplasie en zij heeft HD A, dit betekent dat zij helemaal geen aanleg heeft voor deze ziekte.

Hoe kom je er achter?

Voorop staat natuurlijk de zorg voor het zieke dier waarvoor de hulp van de dierenarts ingeroepen kan worden. Daarnaast is het ook belangrijk om centraal informatie te verzamelen van zoveel mogelijk (ras-) dieren met betrekking tot het voorkomen van bepaalde ziekte(n) of onverwacht overlijden. Dit kan bijvoorbeeld door de fokkers en/of rasvereniging te laten weten welke verschijnselen werden gezien of beter nog: welke onderzoeken werden gedaan, wat de resultaten waren en ‘het meest ideale’ een definitieve diagnose.
Zeker als dezelfde ziekte bij verwante dieren wordt gemeld, kan het heel zinvol zijn de (nog) niet zieke dieren op vergelijkbare (maar mildere) afwijkingen te (laten) controleren. Het te adviseren onderzoek dient te worden afgestemd op (aard en ernst van) de afwijking.
Er zijn al vele voorbeelden van erfelijke aandoeningen waar bepaalde onderzoeken voor zijn aangewezen, denk aan spiegelen van het oog als gezocht wordt naar afwijkingen van het netvlies. Diva, Happy en Migos hebben op 4 augustus 2009 weer zo'n ogentest ondergaan en zij zijn alle drie vrij van erfelijke oogziekten. Dit betekent dat de grootmoeder, Wilma vom Nordkristall, moeder, Felina vom Blauen Wunder, Diva, Pinta vom Blauen Wunder en haar zoon, Micky-Amigo von Cronestein, dus 4 generaties, vrij zijn van erfelijke oogziekten.

Denk aan specifiek bloedonderzoek als het gaat om afwijkingen aan de lever. Voor sommige aandoeningen zijn ook al DNA testen beschikbaar. Bijvoorbeeld voor de “van Willebrandziekte (vWD)”; hierbij bestaat bij lijders een afwijking in de stolling en kunnen ernstige bloedingen optreden. Die dieren zijn meestal gemakkelijk herkenbaar en dan zal er niet mee gefokt worden. Er zijn echter ook dragers; zij hebben wel het afwijkende gen bij zich, tonen niet de afwijking maar kunnen het wel doorgeven aan een deel van de nakomelingen. Heel vervelend omdat je dan met zieke dieren van ogenschijnlijk gezonde ouders wordt geconfronteerd. Het zelfde probleem werd geregeld gezien bij uiteenlopende rassen en er bleken verschillende erfelijke oorzaken voor te zijn. Nu zijn er ook rasspecifieke testen beschikbaar voor bijvoorbeeld de Duitse Pinscher, het Kooikerhondje en de Duitse Staande draadhaar. Hierdoor kunnen ook de symptoomloze dragers tijdig worden herkend en hoeven er geen zieke dieren meer geboren te worden. Diva heeft de DNA test voor vWD ondergaan en zij is ook vrij van deze ziekte. Onze pups kunnen dus geen vWD hebben.

Hoe kom je er vanaf?

De meeste erfelijke ziekten gaan niet vanzelf over maar gelukkig bestaan er voor velen wel behandelingen die een heel acceptabel resultaat kunnen hebben.
Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen en door niet met zieke dieren te fokken kan het ontstaan van nieuwe patiënten zoveel mogelijk worden beperkt.
Alleen als er een brede basis is (voldoende dieren en medewerking van de eigenaren en met een goede identificatie van lijders en dragers kan het fokbeleid optimaal worden aangepast.

Een DNA test is het meest ideaal maar dat is niet eenvoudig te realiseren. De rede hiervoor is dat we voor vele ziekten nog niet weten waar de fout in het DNA ligt. Deze kennis is nodig om een betrouwbare test te ontwikkelen. De meeste kans om een dergelijke fout te ontdekken wordt verkregen als kan worden voldaan aan een aantal voorwaarden.

1. Centrale en uniforme registratie: dan valt ook sneller op als in bepaalde lijnen/families eenzelfde ziekte optreedt.
2. Door zieke dieren in een stamboom weer te geven kan ook de manier van vererven duidelijk worden.
3. Na een eerste inventarisatie is het verstandig om contact op te nemen met een deskundige op dat gebied alvorens een specifiek plan op te zetten.

Meestal zal daarvoor de deelname nodig zijn van zowel gezonde als zieke dieren uit een (nauw verwante) familie groep.